قیمت پیشنهادی خرید (Bid)

قیمت پیشنهادی خرید یا قیمت Bid بالاترین قیمتی است که فعالان بازار در حال حاضر حاضرند یک اوراق بهادار، یک ارز یا ابزار معاملاتی دیگری را با آن بخرند. نقطه مقابل آن قیمت پیشنهادی فروش (Ask) است؛ یعنی پایین‌ترین قیمتی که فعالان بازار در حال حاضر حاضرند با آن بفروشند. خریداران نمی‌خواهند بیش از قیمت مشخصی بپردازند (Bid) و فروشندگان نمی‌خواهند پایین‌تر از قیمت مشخصی بفروشند (Ask).

نحوه عملکرد

معامله‌گری که می‌خواهد فوراً بفروشد، قیمت Bid را دریافت می‌کند، زیرا این بهترین قیمتی است که خریداران در حال حاضر پیشنهاد می‌دهند. برای مثال، سفارش فروش به قیمت بازار با بهترین قیمت Bid موجود اجرا می‌شود. اختلاف میان قیمت Bid و قیمت Ask که بالاتر است، اسپرد نام دارد؛ یکی از اصلی‌ترین هزینه‌های معاملاتی، به‌ویژه برای معامله‌گران کوتاه‌مدت.

مثال: مظنه EUR/USD به‌صورت 1.1000 / 1.1002 اعلام می‌شود. عدد اول قیمت Bid و عدد دوم قیمت Ask است. معامله‌گری که می‌فروشد، چه برای بستن یک پوزیشن خرید و چه برای باز کردن یک پوزیشن فروش، این کار را با قیمت 1.1000 انجام می‌دهد. اسپرد در اینجا 0.0002 یا 2 پیپ است. برای پوزیشنی به حجم یک لات استاندارد (100,000 یورو)، این مقدار معادل 20 دلار است.

اهمیت برای معامله‌گران

اسپرد میان Bid و Ask نشان می‌دهد که یک بازار چقدر نقدشونده است. در بازارهای پرمعامله مانند جفت‌ارزهای اصلی، خریداران و فروشندگان زیادی با یکدیگر رقابت می‌کنند و به همین دلیل قیمت‌های Bid و Ask معمولاً به هم نزدیک‌اند. در ابزارهای با نقدشوندگی کمتر، در زمان‌های کم‌تحرک بازار یا هنگام انتشار اخبار مهم، این فاصله معمولاً بیشتر می‌شود و هر معامله گران‌تر تمام می‌شود. بنابراین معامله‌گرانی که پوزیشن‌ها را به‌دفعات باز و بسته می‌کنند، باید اسپرد را به‌دقت زیر نظر داشته باشند.