صندوق‌های سرمایه‌گذاری

واژه «Fund» (صندوق) به واژه فرانسوی «fonds» به معنای سرمایه بازمی‌گردد. صندوق‌های سرمایه‌گذاری بی‌شماری وجود دارند که در دسته‌های مختلف طبقه‌بندی می‌شوند. سرمایه‌گذارانی که ریسک‌پذیری بیشتری دارند معمولاً در صندوق‌های سهامی سرمایه‌گذاری می‌کنند، در حالی که سرمایه‌گذاران محافظه‌کارتر بیشتر صندوق‌های اوراق قرضه و صندوق‌های مختلط را ترجیح می‌دهند، زیرا این صندوق‌ها نسبت به سهام کمتر در معرض نوسانات کل بازار هستند.

به طور کلی، صندوق را می‌توان نوعی «ظرف» تصور کرد که سرمایه‌گذاران و پس‌اندازکنندگان پول خود را در آن می‌گذارند و سپس مدیران صندوق آن را مدیریت می‌کنند. در مقابل، سرمایه‌گذاران واحدهایی از صندوق دریافت می‌کنند که ارزش آن‌ها بازتاب ارزش دارایی‌های صندوق است. از آنجا که پول میان سرمایه‌گذاری‌های متعددی پخش می‌شود، صندوق حتی با مبالغ نسبتاً کم نیز امکان تنوع‌بخشی را فراهم می‌کند.

ETF چیست؟

ETFها (صندوق‌های قابل معامله در بورس) صندوق‌هایی هستند که مستقیماً در بورس، یعنی در بازار ثانویه، معامله می‌شوند. بیشتر ETFها یک شاخص را دنبال می‌کنند و عملکرد آن را بازسازی می‌کنند و همین امر آن‌ها را شفاف می‌سازد. معامله آن‌ها به همان اندازه معامله سهام پذیرفته‌شده در بورس ساده و کارآمد است.

صندوق‌های املاک و مستغلات چیست؟

صندوق‌های املاک و مستغلات دارایی خود را در املاک، زمین یا سهم‌های مشارکت در کسب‌وکارهای املاک سرمایه‌گذاری می‌کنند. در این میان باید دو دسته را از هم تشخیص داد: صندوق‌های املاک باز و بسته.

صندوق‌های باز

صندوق‌های باز می‌توانند تعداد نامحدودی سرمایه‌گذار بپذیرند. پولی که از سرمایه‌گذاران به صندوق وارد می‌شود، بر اساس اصل تنوع‌بخشی ریسک، عمدتاً در املاک تجاری، ساختمان‌ها و پروژه‌ها سرمایه‌گذاری می‌شود.

صندوق‌های بسته

صندوق‌های بسته تعداد محدودی سرمایه‌گذار دارند. این صندوق‌ها می‌توانند در یک یا چند پروژه سرمایه‌گذاری کنند. به محض اینکه سرمایه هدف جمع‌آوری شد، صندوق بسته تلقی می‌شود.